Four non blondes

Toegevoegd op 31 juli 2020 om 07:03 door Niels Van den Aker
Whatsapp Facebook Twitter


Four non blondes

Donderdagavond, om halluf-over-halluf-acht. Het zonnetje scheen, de lucht was blauw en vier ridders van de Q.Q. betraden Estadio Brabanthoeven gauw. De training van vorige week smaakte duidelijk naar meer! De terugkeer van Daan was een flinke opsteker, omdat de angst bestond dat hij twee weken geen deel uit kon maken van het team in verband met de Q van quarantaine. Maar gelukkig bleek onze aanvoerder zo fit als een hoentje en was het na de coronatest tijd voor een test op het veld. Enthousiast begonnen de boys in pink-white-purple aan een pass- en positiespel. Inspelen, lopen, inspelen, lopen. Het was een warming-up voor iedereen en dat leidde soms tot schokkende situaties, aangezien de omheining zo statisch was als cultheld Ralf Seuntjens in de spits bij FC Den Bosch. Dit leidde toch hachelijke situaties en een aantal bijna-blessures, maar de ridders hielden zich staande. Deze keer overigens geen 'joehoe, kinderen' om de uitgedunde selectie te versterken, dus alles kwam aan op doorzettingsvermogen, passie en strijd. En laat dat nu net de drie toverwoorden van gisterenavond zijn. Na de pass-and-play-oefening werden de teams verdeeld: Koen en Rob tegen Daan en Niels. Een ouderwets potje latje trappen zou uitmaken welk team de aftrap gegund werd. Koen schoot onberispelijk raak op de lat en de andere drie ridders zaten er verrekte dichtbij, maar het mocht niet zo zijn. Koen gunde de aftrap aan Daan en Niels en er ontspon zich een interessant voetbalgevecht. Het liep zeer gelijk op, maar in de eerste helft was de stand 10-9 voor Daan en Niels. Tijd voor een wisseling van kant én voor de tweede helft. In dit deel van de wedstrijd sloegen Daan en en Niels al gauw een gaatje, een gaatje waar Rob en Koen maar lastig raad mee wisten (en dat zei hun vrouw ook vannacht). Uiteindelijk stond de eindstand van 20-16 op de spreekwoordelijke borden en was het tijd om van teams te wisselen. Een heuse walk-over volgde, waarbij Daan en Koen aan Rob en Niels alle hoeken van het veld lieten zien: 5-0. De derde helft lonkte, maar toch lieten de boys zich nog verleiden tot een laatste krachtsinspanning met nieuwe teams: Koen en Niels tegen Daan en Rob. Na een 3-1 achterstand wisten Koen en Niels deze stand in hun voordeel om te buigen: 5-3. Hoewel de wedstrijden op het scherpst van de snede werden gespeeld, getuige de penalty voor Koen en de brandwond bij Daan na een sliding, ging het nooit óver het randje en vierden hoogstaand voetbal, mooie combinaties en prachtige goals hoogtij. Ook werd de training opgeluisterd, niet door kraaiengeluiden, maar door kattengeluiden. Poes IPA (die steevast 'iepa' genoemd werd door haar baasje, in plaats van 'ai pee aye') liet van zich horen. De trainingsavond werd afgesloten met nog een potje latje trappen, waarbij Niels er in slaagde om deze te raken. Na een prachtige teamfoto keerden de boys, onder luid applaus van het aanwezige publiek, via de erehaag weer terug naar Koen, waar geproost werd op een prachtige voetbalavond. Een voetbalavond die uit four non blondes bestond. Volgende week gaan we op naar de derde training, na meer dan een jaar niet gevoetbald te hebben. What's going on?

Whatsapp Facebook Twitter

Reageer

Inloggen

Bekijk alle blogs
magento